12 Ağustos 2009 Çarşamba

Anne olma, Kadın olma, İş kadını olma...





Çalışma hayatıma döndüğümde bebeğime kimin bakacağını aslında daha hamileyken belirlemek isterdim. Gerçi ben bu konuda şanslı olanlardanım.Eşimin akrabasının ikiz bebeklerine bakan ve bebekleri çok seven bir teyzemiz oldu. Kocamanla bakıcı kişisinden neleri beklediğimi az çok belirlemiştik ve bunları açık bir şekilde bakıcı teyzemizle paylaştık.Benim için en en önemlisi severek ve isteyerek evimize gelmesiydi.İsteyerek bakmalıydı kızıma.Bir de kızımın ihtiyaçlarının, kendi ihtiyaçlarından önce olduğunun bilincinde olmasıydı .İşime döndüğümde bebebeğim minnacıktı.Süt yeterince gelmiyordu.Ara ara mama takviyesi yapmamız gerekti. Bu dönemde biberon temizliği (hep önemli tabi)popo temizliği uyku düzeni ve bi dolu şey hepsi birden üstüme üstüme geldi. Her şeyi planlamış olsak bile, çalışmaya başladıktan sonra planları ve düzenlemeleri değiştirmem gerektiği zamanlar da oldu hala da oluyor.Çalışmaya başladıktan sonra bu değişimleri yaşarken yetersizlik hissinin engellenmesi gerekiyor bence.Çünkü bazen bir noktada artık yetemediğini düşünebiliyosun.Çevrenin de destek olması şart.Çalışmayan anne'' iyi ''çalışan anne ''kötü ''diye bir kavramı kabul edemiyorum. Çalışan ve çalışmayan anneler anneliği farklı yaşayabilir belki.Bebekleri de elbet buna göre şekillenebilir.Ama bu çalışan annelerin yetiştirdiği çocukların eksik huzursuz , mutsuz olacak diye bir kaide yok.Böyle bir bilimsel veri de yok:) Bakıcı konusu tam da bu anda büyük önem taşıyor.Evet evde değilim fizyolojık bakımları yanında psikolojık olarakta o anda kızımın yanında olamıyorum.Pınar Altuğ gibi kızımı her istediğimde yanıma da aldıramıyorum :) Kızım büyüdükçe psikolojısininde desteklenmesi sevgi ile büyümesi önemli . Kafamda böyle bir sürü soruyla dolaşırken bir taraftan da evin fizyolojık ihtiyaçları gözüme batar oldu.Yani eve temizlik için yardımcımız geliyor fakat kız sürekli yerlerde.Bir zaman sonra Bebeğim ,(ki bu büyük, kocaman bir alan hayatımda ) evim (daha çok bebeğim için temiz huzurlu güvenli konforlu olması ), Kocam kendim ,ailem, işim ,arkadaşlarım derken hayatın içinde “mükemmel” olan hiç bir şey olmadığına ve buna anneliğin de dahil olduğuna inanmaya başladım:) Bunun yanı sıra kızımın da mükemmel bir anneden çok “yeterince iyi” bir anneye ihtiyacı var bence. Çevremde ailemde çalışan anne olduğu için kendini yetersiz hissedip çocuğunu ilgiye, hediyeye, toleransa, gezmelere boğan bir sürü anne var. Oysa ki büyürken hepimizin olduğu gibi bebeklerinde yeterince olana ihtiyacı var ne eksik ne fazla :)

6 yorum:

Tarkanın Annesi dedi ki...

Fazicim yazdıklarını paylaşıyorum tabiki çalışan annelerin evdeki annelere nazaran daha çok ve daha zor bir süreçleri var. Bu süreçte bazen yıldığın düşündüğün yapamıyorum dediğin keşkelerin oluyor. Tabi bu sadece sende değil hepimiz de oluyor. Ama seninde sonunda dediğin gibi bazen bazı şeyleri kabullenmek gerek mükemmel anneden daha ziyade iyi bir anne ilgili bir anne olabilmek belki bu sorunları aşmamızı sağlayacak. Bunun için çaba gösterirsek belki bazı suçluluk duygularımızdan arınırız. İşte bi arada özlem çok oluyor onada neyseki fotolar var bakıp bakıp gideriyorum özlemimi. Bu arada bende bir mimin var yanıtlarmısın.Blogda içeriği yazılı öptüüüüm.

ikiz Bebek dedi ki...

Faziciğim,işten gelince evde bekleyen 2 bebek :),uzun süre ikisine yeterli vakit ayıramıyorum diye kendimi,yedim,bitirdim,sonunda onlarla en önemli olan şeyin,kaliteli bir şekilde vakit geçirmek olduğunu anladım.
sevgiler

fazi dedi ki...

benimde özlemim birazcık ta olsa bu bloglar sayesinde gidermeye çalışıyorum.iyi ki bloglar var:)mimi en kısa sürede yanıtlamaya çalışcam :)

yenianne dedi ki...

Bende 21 ağustos'ta başlıyorum işe.Bakalım neler olacak..
O zaman hissettiklerini daha iyi anlayacağım galiba:)

fazi dedi ki...

ilk günler daha da zor yenianne ama alışıyorsun.Bakıcı önemli.Gerçi ne kadar iyi de olsa garip oluyosun sen yanında değilsin ya :)

ELİF dedi ki...

En iyi bakıcıda olsa bir yanın hep güvensiz kalıyor ya da ben en iyi bakıcıyı bir türlü bulamadığımdandır.